Nahawa Doumbia

Lora Target feat. Domańska - urodziny

Solonia! Taka zdolna!

Zabrocki / Nosowska / Czemu wciąż jest czwartek /

zima jest jak wiosna !

Nick Cave a jednak KAZIK & KWARTET ProForma - Gorzki płacz

Meluzyna

RODZINA DOLEWAWINOWICZA - Nie Bouditie. Justyna Jary!

Sutari - Kupalnocka (Live on KEXP)

TIN HAT: Sunrise at Independence

DAGADANA - Tango

Włodek "Paprodziad" Dembowski - Nadzieja

Justyna Jary i Pompadur "Zbynio"

Youth / Młodość. Piękny film Paolo Sorrentino.

bardzo polecam. O miłości, przyjaźni, pasji.
Piękne zdania do zapamiętania.
Występują genialni:  Michael Caine, Harvey Keitel, Rachel Weisz, Paul Dano i Jane Fonda

Catz 'n Dogz - Get It Right (feat. Tanika)

Diana Lelonek / CSW / Zoe - Terapia

Realizację Diany Lelonek można traktować jako rodzaj terapii szokowej, lecz także jako wyrafinowaną zemstę. Wendetę przeprowadzoną za pomocą broni biologicznej, systematycznie i z naukową precyzją. Jej arsenał stanowią kolonie mikroorganizmów, grzybów i bakterii. Wróg wydaje się namacalny, spogląda na nas choćby z portretów zamieszczonych w „Encyklopedii filozofii” Władysława Tatarkiewicza. Czarno białe przedstawienia starych filozofów, autorów klasycznych dzieł europejskiej myśli humanistycznej są jednak tylko celem zastępczym. Właściwym obiektem ataku jest bowiem stojąca za tymi wizerunkami nieprawdopodobnie rozbudowana struktura światopoglądowa, antropocentryczna i hierarchiczna wizja dziejów, a także dualistyczna koncepcja świata podzielonego rzekomo na wspaniałą kulturę i sielską naturę, władczego człowieka i podrzędne mu organizmy, marne ciało i doskonałego ducha, dobre swoje i złe obce. Przestrzeń galerii Lelonek zmienia w laboratorium, w którym testowane są różne sposoby pasożytowania drobnoustrojów na dziełach europejskiej cywilizacji. Do tej pory ekspansja terytorialna i podporządkowywanie sobie słabszych (w domyśle gorszych) gatunków charakteryzowała wyłącznie społeczeństwa i kulturę zachodnią, a konkretnie – jak zauważa artystka – białego i bogatego Europejczyka. Tym razem role się odwróciły. To, co wypierane i tępione może wreszcie wziąć odwet, przynajmniej w sensie metaforycznym.

Wystawa trwa od 27.08 do 27.09.2015
Wstęp wolny

Bank Pekao Project Room
We współpracy CSW Zamek Ujazdowski i Banku Pekao S.A. narodził się projekt wspierający młodą sztukę: Bank Pekao Project Room. Począwszy od kwietnia 2012 roku CSW prezentuje najciekawsze projekty przygotowane przez polskich twórców. Do tej pory odbyło się ok. 50 wystaw, m.in. takich artystów jak: Dorota Buczkowska, Kama Sokolnicka, Aleksandra Waliszewska, Piotr Grabowski, Przemek Matecki, Tymek Borowski, Michał Frydrych, Katarzyna Przezwańska, Jakub Woynarowski, Łukasz Surowiec czy Małgorzata Szymankiewicz. W 2015 roku formuła programu uległa modyfikacji – w jego ramach prezentowane będą również nowe prace artystów, wyprodukowane specjalnie na wystawę, których premierowy pokaz będzie się odbywał właśnie w przestrzeni wspólnego projektu CSW Zamek Ujazdowski i Banku Pekao. Wystawom będą towarzyszyć niewielkie katalogi, jak również regularne spotkania artystów z publicznością. Bank Pekao Project Room jest platformą popularyzacji najnowszych tendencji artystycznych oraz miejscem do dyskusji o współczesnej sztuce, do której zapraszamy artystów, kuratorów, krytyków, a przede wszystkim szerokie grono publiczności Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

Rinpocze Czogjal Namkhai Norbu w Warszawie / nauki dzogczen

Nauki dzogczen nie są filozofią, doktryną religijną ani tradycją kulturową. Kto zrozumie przesłanie tych nauk, pojmie swój prawdziwy stan. Zrozumienie własnego stanu jest jedynym źródłem, z którego może wypływać pomoc dla innych, bo dopiero obserwując własne ograniczenia i napięcia stajemy się naprawdę wrażliwi na cudze cierpienie. Współczucie powstaje wówczas spontanicznie. Wszelkie nauki przekazywane są w kontekście danej kultury. Ważne jednak, by nie utożsamiać jej z istotą tych nauk. Sednem nauk dzogczen jest wiedza o naturze jednostki. W rzeczywistości człowiek Zachodu, który chce praktykować tybetańskie nauki, wcale nie musi przeobrażać się w Tybetańczyka. Przeciwnie – powinien umieć połączyć te nauki z własną kulturą, by je potem przekazywać w esencjonalnej formie innym ludziom Zachodu. Często ludzie Zachodu, zetknąwszy się z naukami wschodnimi, zaczynają deprecjonować własną kulturę. Taka postawa jest poważnym błędem, gdyż w każdej kulturze tkwią wartości związane z jej otoczeniem i uwarunkowaniami. Nie można twierdzić, że jedna kultura przewyższa drugą. Istotne jest raczej to, w jakim stopniu dana kultura sprzyja rozwojowi wewnętrznemu jednostki.

Dzogczen nie jest jednak żadną szkołą czy sektą. Jest stanem wiedzy, który przekazywali mistrzowie poza ograniczeniami właściwymi danej tradycji. W linii nauk dzogczen byli mistrzowie wywodzący się ze wszystkich warstw społecznych: rolnicy, nomadzi, mnisi i arystokraci, oraz wiele ważnych postaci związanych z różnymi duchowymi tradycjami. Mistrz dzogczen stara się przekazać stan wiedzy. Jego celem jest obudzenie u ucznia świadomości pierwotnego stanu. Mistrz nie mówi „Podążaj za moimi zasadami i stosuj się do moich reguł.” Powie natomiast „Otwórz swoje wewnętrzne oko i obserwuj siebie”. Nauki muszą stać się żywą wiedzą we wszystkich codziennych aktywnościach. To właśnie jest sednem praktyki.

Nauki dzogczen może praktykować zarówno mnich, jak i katolicki ksiądz, czy robotnik. Ponieważ nie zmieniają one ludzi z zewnątrz, ale doprowadzają ich do przebudzenia wewnętrznego, dlatego mogą oni dalej pełnić w społeczeństwie te role, które przypadły im w udziale. Jedyną rzeczą, o którą poprosi mistrz dzogczen, jest obserwacja samego siebie. Dzięki temu można osiągnąć świadomość, potrzebną do stosowania nauk w życiu codziennym.

W naukach dzogczen termin „wiedza” oznacza stan świadomości, porównywalny do lustra. Natura lustra pozostaje czysta, niezależnie co się w nim odbija. Kiedy znajdujemy się w stanie wiedzy, naszej prawdziwej natury, to nic nie może nas uwarunkować. By przedstawić naszą relatywną sytuację, często przywołuje się symbol klatki. Porównuje się jednostkę do ptaka w klatce, który jest jednocześnie przez nią chroniony. Klatka to symbol ograniczeń ciała, mowy i umysłu. Tak wygląda normalna egzystencja człowieka. Problem w tym, że nie jesteśmy świadomi swej sytuacji, dlatego, że wzrastaliśmy w klatce od wczesnego dzieciństwa. Jeśli jesteśmy świadomi swoich ograniczeń, to możemy je przezwyciężyć. Ptak, który żyje w klatce, daje w niej życie swemu potomstwu. Przychodzi ono na świat ze skrzydłami. Nawet jeśli w klatce nie może fruwać, to sam fakt posiadania skrzydeł wskazuje, że jego natura ma coś wspólnego z przestrzenią nieba. Ptak wychowany w klatce, kiedy z niej ucieka, może napotkać wiele niebezpieczeństw. Może go zaatakować jastrząb albo kot. Powinien więc najpierw przyuczyć się nieco, fruwając w zamkniętej przestrzeni. Kiedy w końcu poczuje, że jest gotowy, będzie mógł wyfrunąć na wolność. Podobnie jest z ludźmi: nawet jeśli nie można w jednej chwili przezwyciężyć wszystkich ograniczeń, ważną rzeczą jest wiedzieć, że nasz prawdziwy stan istnieje poza wszelkimi uwarunkowaniami i że naprawdę możemy go odkryć.


CZOGJAL NAMKHAI NORBU

Ur. 1938 we Wschodnim Tybecie, uznany autorytet duchowy kilku tradycji buddyzmu tybetańskiego. W 1960 wyjechał do Włoch na zaproszenie profesora Tucci. Przez wiele lat pracował na uniwersytecie w Neapolu, gdzie stopniowo zaczął nauczać esencjonalnej tradycji dzogczen. Autor kilkudziesięciu publikacji dotyczących historii i kultury Tybetu, tradycyjnej medycyny, filozofii i buddyzmu. Jako pierwszy przeniósł na Zachód tybetańską tradycję jogi zwaną jantra jogą. Zapoczątkował też szczególny system tańca kontemplacyjnego, zwany tańcem wadżry. Założyciel organizacji non-profit, w tym Międzynarodowej Wspólnoty Dzogczen (której celem jest zachowanie nauk), Instytutu Szang Szung (promującego tłumaczenia, publikacje i wydarzenia kulturowe), organizacji ASIA realizującej projekty charytatywne w Tybecie.


MIEJSCE I CZAS

Warszawa, 31.07.2015- 02.08.2015
Hala Sportowa "Koło"
ul. Obozowa 60

https://www.facebook.com/pages/Hala-Koło/288452821166675


SZCZEGÓŁOWY PLAN WYDARZENIA:

Piątek, 31 lipca
17:00 – 19:00 – Nauki
19:00 – 20:30 – Khaita – praktyka obecności podczas śpiewu i tańca

Sobota, 1 sierpnia
10:00 – 12:00 – Nauki
17:00 – 19:00 – Nauki
19:00 – 20:30 – Khaita – praktyka obecności podczas śpiewu i tańca

Niedziela, 2 sierpnia
10:00 – 12:00 – Nauki
12:30 – Krótka Ganapuja na zakończenie Nauk

Planujemy również praktykę i pokazy Tańca Wadżry,
Jantra Jogi oraz wyjaśnienia do praktyki Ganapudży.

Sugar Fed Leopard Live Medley

Hozier - Take Me To Church

Tribute to BB King

małe wspomnienie  . . .

 Lucille 

Beckett / Blecharz

4 FOR BECKETT. MUSIC ALWAYS WINS

Koncert, w ramach którego zaprezentowane zostaną prawykonania kompozycji Wojciecha Blecharza "no more stories" i Dominika Karskiego "wherewhowhen" – utwory nawiązujące do twórczości Samuela Becketta. Podczas wieczoru wykonana zostanie także kompozycja Tomasza Sikorskiego, inspirowana tekstem "W dali ptak" Samuela Becketta (w tłumaczeniu Antoniego Libery i Piotra Kamińskiego).

 TR Warszawa, 17 maja 2015, g. 19:00

bilety: 
30 zł (normalny)
20 zł (ulgowy)

Dominik Karski "wherewhowhen" 
utwór na flet basowy, klawesyn i instrumenty perkusyjne 
na podstawie "The Unnamable" Samuela Becketta 
wykonanie: The Roentgen Connection w składzie: Gośka Isphording (klawesyn), Niek Jan Klein (instrumenty perkusyjne), Jana Machelett (flet)

Tomasz Sikorski "W dali ptak" 
utwór na klawikord lub fortepian, nagrany klawikord lub fortepian* i głos mówiący szeptem do tekstu Samuela Becketta
na podstawie "W dali ptak" Samuela Becketta (tłum.: Antoni Libera, Piotr Kamiński) 
wykonanie: Gośka Isphording (klawesyn), Sebastian Pawlak (recytacja)  

Wojciech Blecharz "no more stories"

utwór na dwa flety i media elektroniczne 
na podstawie "Cascando" Samuela Becketta 
wykonanie: Flute o'clock w składzie Ewa Liebchen (flet) i Rafał Jędrzejewski (flet) 
multimedia: Michał Jankowski 
reżyseria: Wojciech Blecharz

Maya Plisetskaya - Bolero (choreography by Maurice Béjart)